Conclusie Inspecties over handelen Jeugdbescherming Brabant en Combinatie Jeugdzorg in ontvoering baby Hannah vernietigend!

De inspecties Gezondheidszorg & Jeugd en Justitie & Veiligheid hebben naar aanleiding van de ontvoering van baby Hannah onderzoek laten doen naar het functioneren van Jeugdbescherming Brabant(JBB) en Combinatie Jeugdzorg(CJZ). Het oordeel van de inspecties is ronduit schokkend en vernietigend maar was al bekend voor de publicaties van de pleegouders en het zwartboek! In een gezamenlijke reactie stellen JBB en CJZ dat ze het oordeel onderschrijven maar het er niet mee eens zijn. Deze, ietwat schizofrene, reactie toont des te meer aan dat er geen enkele zelfreflectie bestaat, ze niet intrinsiek gemotiveerd zijn om hun eigen aandeel te zien, hun falen niet willen onderschrijven en niet open staan om te verbeteren laat staan hun aansprakelijkheid te erkennen. Ondertussen gaat de beerpunt over dit specifieke dossier en JBB in zijn algemeenheid steeds verder open!

Instanties is gevraagd om zelf onderzoek te doen. Dat is het zelfde als dat Holleeder de moord op Endstra moet gaan onderzoeken!

Inspecties verwonderd over tekortkomingen

“Het aantal tekortkomingen bij de beide organisaties in het primaire proces is aanzienlijk” zo schrijven* de inspecties op 21 augustus 2018 al aan JBB en CJZ. Sommige tekortkomingen hebben zelfs tot “verwondering” geleid bij de inspecties. Vooral het feit dat er “in beide organisaties geen concrete afspraken bestaan over hoe om te gaan met geheime plaatsingen en dat pleegouders zelf veiligheidsafspraken moeten maken met de wijkagent” heeft bij de inspecties tot verbazing geleid.

Ook stellen de inspecties vast dat ‘het heeft ontbroken aan onderlinge afstemming, informatie uitwisseling en besluitvorming. Risico’s werden niet alleen verschillend getaxeerd, ook is hierover geen overleg gezocht. De continuïteit in de begeleiding van de pleegouders is onvoldoende geweest en was de pleegzorg begeleider te onervaren.”

Het is duidelijk: JBB en CJZ willen niet de Zwarte Piet toegeschoven krijgen.

Instanties medeplichtig aan misdrijf

Met deze keiharde conclusies leggen de inspecties feilloos het falen van de betrokken instanties bloot: er is totaal geen afstemming geweest, er heeft geen overleg plaatsgevonden en risico’s, waaronder de op voorhand bekende ontvoeringsdreiging, zijn genegeerd. In het allereerste rapport van de Raad voor de Kinderbescherming, dus toen Hannah nog in het ziekenhuis lag, word al gewezen op de ontvoeringsdreiging. JBB en CJZ hebben dit risico vanaf dag 1 volkomen genegeerd. Door geen overleg te voeren over de, achteraf continue, ontvoeringsdreiging hebben JBB en CJZ weggekeken bij de beraming van een misdrijf en hebben niet voldaan aan hun wettelijke (zorg)plicht door handelend op te treden of de autoriteiten in te schakelen. Hierdoor zijn beiden in juridische zin medeplichtige geworden aan het misdrijf en aansprakelijk voor de schade die het heeft opgeleverd bij betrokkenen en in het bijzonder Hannah. Hoe wrang is het dan dat JBB in het strafproces namens Hannah een schadevergoeding eist van de ouders die hun kind hebben ontvoerd terwijl de jeugdzorgwerkers en de verantwoordelijke bestuurders hebben weggekeken. Als er al iemand een schadevergoeding zou moeten betalen aan Hannah zijn zij het wel!

Door te kiezen voor het ontkennende “wij herkennen ons er niet in” wordt duidelijk dat hen er alles aan gelegen was om deze conclusies buiten de media te houden. Het eigen (persoonlijke) imago is belangrijker dan de waarheid!

Faalrisico’s niet onderkend

Zorgelijk is ook dat er in het koppelen van dossiers aan medewerkers geen rekening wordt gehouden met ervaring van de medewerker in relatie tot de zwaarte van het dossier en de daarmee samenhangende faalrisico’s. Hiermee tonen beide organisaties, en dan met name de gebiedsmanagers die verantwoordelijk zijn voor de toebedeling van de dossiers, aan dat ze totaal geen gevoel hebben bij de complexiteit van het werk waar ze mee bezig zijn en de capaciteiten van hun eigen medewerkers schromelijk overschatten. Voor hun is elke case ‘daily business as usual’ en als het fout gaat dan is het jammer en verdraaien we de feiten wel in de dossiers om ons eigen hachje te redden.

Het is op zich al verwonderlijk dat de inspecties met deze conclusies JBB en CJZ niet onder verscherpt toezicht hebben geplaatst.

Instanties waren op de hoogte voor publicaties in de media

Het schrijven van de inspectie dateert van 21 augustus, dus ruim 14 dagen voordat de pleegouders met hun verhaal naar buiten kwamen. JBB en CJZ wisten op dat moment dus al dat de inspecties vernietigend geoordeeld hadden over hun handelen. Dat maakt de ontkennende houding van beiden in de media, dat zij zich niet herkennen in het verhaal van de pleegouders, des te opmerkelijker. Als beide instanties echt lering hadden willen trekken uit hetgeen er gebeurd is dan was een nederige reactie passender geweest. Dan had men gemeld dat de inspecties (pittige) conclusies hadden getrokken over het handelen van de instellingen en welke lessen men daaruit zou gaan trekken. Door te kiezen voor het ontkennende “wij herkennen ons er niet in” wordt duidelijk dat hen er alles aan gelegen was om deze conclusies buiten de media te houden. Het eigen (persoonlijke) imago is belangrijker gebleken dan de waarheid!

De ontkenning door JBB en CJZ lijkt te zijn ingegeven om het eigen falen in de doofpot te stoppen.

Opzienbarende reactie instanties

Ook achteraf reageren beide instanties weer opzienbarend. In een schrijven* van 5 oktober aan de pleegouders melden ze eerst dat ze het oordeel van de inspectie onderschrijven om in de volgende alinea te stellen dat ze het er niet mee eens zijn dat het ontbroken heeft aan voldoende onderlinge afstemming. In hun ogen is er juist veelvuldig afstemming geweest. Vreemd als je beseft dat de beide inspecties, op basis van het onderzoek wat JBB en CJZ zelf hebben gedaan, tot de conclusie komen dat het juist ontbroken heeft aan afstemming en er geen overleg is gezocht. Hoe gaan JBB en CJZ deze nieuwe stelling onderbouwen naar de inspecties toe als hun eigen onderzoek in eerste aanleg al aantoont dat er geen afstemming is geweest? Nieuwe feiten toevoegen die over het hoofd waren gezien? Andere feiten en bewijzen vervalsen? Het is duidelijk: JBB en CJZ willen niet de zwarte piet toegeschoven krijgen. Overigens klinkt het mij vreemd in de oren dat JBB en CJZ zelf onderzoek moeten doen naar een calamiteit die in hun organisatie heeft plaatsgevonden? Dit komt er op neer dat het OM Willem Holleeder vraagt zelf onderzoek te doen naar de moord op Endstra.

Medewerkers van JBB hebben onlangs in een klachtzitting erkend dat het eenvoudig is om zaken te antidateren. Ook houdt het systeem niet bij wanneer een document of mutatie is aangemaakt. Hierdoor is het achteraf voor jeugdzorgwerkers heel eenvoudig om dossiers aan te passen, zaken te verwijderen of toe te voegen teneinde ontlastende verklaringen voor hun eigen handelen te maken.

Doofpot

Op een vraag van de pleegouders en verdere familie van Hannah wat de instanties niet herkennen in de verhalen die in de media zijn verschenen wordt nu geantwoord dat een item in de media nooit recht doet aan wat er allemaal werkelijk speelde. Hiermee wordt de journalistieke integriteit van de verschillende journalisten en redacties aangevallen en min of meer gesteld dat deze onvoldoende onderzoek zouden hebben gedaan. Echter JBB en CJZ hebben het artikel in Brabants Dagblad van 6 september ruim voor publicatie ter inzage gekregen en hebben er zelf voor gekozen om in het kader van de privacy niet te reageren terwijl ze toen al op de hoogte waren van de conclusies van de inspecties. Het zelfde geldt voor alle andere redacties: JBB en CJZ is telkens gevraagd om een reactie die telkens gelijk bleef terwijl men al op de hoogte was van de oordelen over het functioneren in deze case. Ze hebben dus wel degelijk de tijd en ruimte gehad om een weloverwogen reactie te geven die ook recht had kunnen doen aan de mogelijke privacy van betrokkenen. Het is een bewuste keuze geweest om niet te reageren. Een keuze gebaseerd op het in de doofpot stoppen van hun falen.

Verder herkennen JBB & CJZ zich niet in de stelling dat ze er niets mee gedaan hebben. De instanties wijzen hier op de onderzoeken die na de ontvoering zijn opgelegd door de inspecties. Onderzoeken die wettelijk verplicht zijn na een calamiteit dus wat ze zelf echt gedaan hebben is en blijft de vraag. Maar de pleegouders en familie wijzen hier expliciet op de ontvoeringsdreiging. De inspectie heeft inmiddels duidelijk gemaakt dat hier inderdaad niets mee is gebeurd gezien het ontbreken van enige afstemming en overleg over de risico’s. Ook deze ontkenning door JBB en CJZ lijkt te zijn ingegeven om het eigen falen in de doofpot te stoppen.

Hiermee tonen beide organisaties, en dan met name de gebiedsmanagers die verantwoordelijk zijn voor de toebedeling van de dossiers, aan dat ze totaal geen gevoel hebben bij de complexiteit van het werk waar ze mee bezig zijn en de capaciteiten van hun eigen medewerkers.

Interne systemen maken vervalsingen mogelijk

Het is overduidelijk dat JBB en CJZ gefaald hebben en ze er alles aan willen doen om dit falen te verbloemen. Dat dit kinderlijk eenvoudig is blijkt wel uit de systemen van JBB. Medewerkers van JBB hebben onlangs in een klachtzitting erkend dat het eenvoudig is om zaken te antidateren. Ook houdt het systeem niet bij wanneer een document of mutatie is aangemaakt. Hierdoor is het achteraf voor jeugdzorgwerkers heel eenvoudig om dossiers aan te passen, zaken te verwijderen of toe te voegen teneinde ontlastende verklaringen voor hun eigen handelen te maken. Hiermee krijgt de jeugdzorgwerker volledig de vrijheid om te allen tijde dossiers te manipuleren, eigen falen in de doofpot te stoppen en eventuele klachtprocedures te beïnvloeden om zo gegrond verklaarde klachten, berispingen of schorsingen te voorkomen. Ook in dit dossier zien we de jeugdzorgwerker er alles aan doen om haar eigen falen te verbloemen, ergo ze vindt zelfs dat ze het uitstekend heeft gedaan! Alsof Hannah nooit ontvoerd is geweest!

Met deze houding toont de jeugdzorgwerker dat ze totaal ongeschikt is voor dit vak. Er wordt een kind wat aan jouw toezicht is toevertrouwd ontvoerd. Een ontvoering die van te voren was aangekondigd en dan heb jij het goed gedaan? Totaal geen enkel inzicht in het eigen aandeel en een totaal gebrek aan inlevingsvermogen in haar werk! Maar hierbij wordt ze gedekt door management, directie en bestuurder die al op de hoogte zijn van de mening van de autoriteiten. Kijkend naar de houding van JBB is een grotere minachting naar de familie, (pleeg)ouders, betrokkenen, autoriteiten, de maatschappij, de democratische rechtsstaat en bovenal het slachtoffer, de weerloze baby Hannah, niet mogelijk.

Halsstarrig weigeren

En tot op de dag vandaag weigert JBB ook maar enige erkenning te willen geven voor hun foute handelen. Bestuurder René Meuwissen stuurt (pleeg)ouders waarvan hij denkt dat ze hebben meegewerkt aan het zwartboek een zeer intimiderende brief dat hij in gesprek wil om te horen waar het fout is gegaan volgens deze (pleeg)ouders. Maar de pleegouders en familie van Hannah kregen geen brief. En op de vele verzoeken voor gesprekken en het geven van opening van zaken wordt niet gereageerd. In elke communicatie word vermeden een inhoudelijke reactie te geven en alle toezeggingen worden niet nagekomen. Hiermee aantonend dat hij totaal niet in gesprek wil met al deze (pleeg)ouders, zijn criticasters, maar alleen wil weten wie het zijn om uiteindelijk hen door middel van intimidatie onder druk te zetten. Intimidatie dat ouders hun kinderen niet meer mogen zien, de geijkte methode van de jeugdzorgwerkers van JBB bij ouders die niet luisteren naar hun eisen.

Kijkend naar de houding van JBB is een grotere minachting naar de familie, (pleeg)ouders, betrokkenen, autoriteiten, de maatschappij, de democratische rechtsstaat en bovenal het slachtoffer, de weerloze baby Hannah, niet mogelijk.

Halsstarrig weigert Meuwissen de pleegouders en familie van Hannah inzage te geven in het dossier zonder daar echt gronden voor te hebben. Misbruik makend van de term privacy en alle mogelijke middelen inzetten om te ontkomen aan enige opening van zaken. Meuwissen stelt dat hij geen doofpot wil maar zijn handelen verraadt iets totaal anders. Hiermee de pleegouders en familie het grondrecht op gelijke informatie in de procedures te ontnemen. Maar Meuwissen en JBB vergeten één ding: cliënten van JBB zijn hem en zijn medewerkers echt zat. Ze zullen zich blijven verenigen en de strijd tegen hem en JBB zal harder worden net zolang totdat hij zijn falen in alle zaken zal toegeven en zijn aansprakelijkheid zal erkennen. De lijst met ruim 70 dossiers die nu bekend zijn zal, hoe langer Meuwissen en JBB blijven ontkennen, alleen maar toenemen. De schade voor de kinderen wordt dagelijks groter. Het is daarbij schokkend dat Meuwissen nu niet meer alleen de kinderen en ouders schade berokkent maar juist ook zijn medewerkers laat vallen die nu dagelijks geconfronteerd worden met nieuwe misstanden in zijn organisatie. Medewerkers die nu ook in hun privé leven geconfronteerd gaan worden met hun eigen falen omdat vrienden en familie ook vragen gaan stellen. Een echte bestuurder staat op en toont zijn verantwoordelijkheid en erkent fouten. Het is niet alleen een teken dat de aantijgingen in het zwartboek juist zijn het is ook het teken dat alles en iedereen ondergeschikt gemaakt wordt aan het het imago van de bestuurder en iedereen door hem geslachtofferd wordt als dat nodig is voor zijn doel. Alsof zijn imago en dat van JBB nu nog te redden is?

Hoe wrang is het dan dat JBB namens Hannah een schadevergoeding eist van de ouders die hun kind hebben ontvoerd terwijl de jeugdzorgwerkers en de verantwoordelijke bestuurders hebben weggekeken. Als er al iemand een schadevergoeding zou moeten betalen aan Hannah zijn zij het wel!

Zwartboek geen loze beschuldiging

Met het schrijven van de inspectie wordt nog meer duidelijk dat het zwartboek “Jeugdbescherming Brabant: de doodlopende weg in de jeugdzorg” absoluut geen loze beschuldigingen bevat. Het zijn gedegen dossieronderzoeken waarbij de rode draad in het functioneren van deze GI worden blootgelegd. Het maakt des te meer duidelijker dat de bestuurder van JBB totaal geen grip meer heeft op zijn eigen organisatie en dat jeugdzorgwerkers feitelijk alles kunnen doen wat buiten de wet-& regelgeving valt. Met zijn houding faciliteert hij op deze manier de misstanden in de jeugdzorg en is hij mede schuldig aan een misdrijf tegen de vrijheid: de ontvoering van Baby Hannah. Een dergelijk feit maakt deze man volledig ongeschikt om nog langer aan het hoofd te staan van een organisatie die opkomt voor de bescherming van kinderen. Feitelijk kan hij alleen nog maar zijn conclusies trekken en opstappen. Samen met alle anderen die intern bij dit dossier betrokken zijn. Het is des te zorgelijker dat de Raad van Toezicht, die op de hoogte moet zijn van het schrijven van de inspecties, niet ingrijpt en deze bestuurder en mensen op hun plek laat zitten. Ingrijpen vanuit de inspecties is dan ook zeker wenselijk. Het is op zich al verwonderlijk dat de inspecties met deze conclusies JBB en CJZ niet onder verscherpt toezicht hebben geplaatst.

Hiermee krijgt de jeugdzorgwerker volledig de vrijheid om te allen tijde dossiers te manipuleren, eigen falen in de doofpot te stoppen en eventuele klachtprocedures te beïnvloeden om zo gegrond verklaarde klachten, berispingen of schorsingen te voorkomen.

*De genoemde brieven van 21 augustus en 5 november zijn in het bezit van de auteur.

Achtergrondinformatie:

In februari 2018 werd in Eersel Baby Hannah uit de armen van haar pleegmoeder getrokken en ontvoerd door haar biologische ouders. Hannah was in de pleegzorg terecht gekomen naar aanleiding van vermoedens van kindermishandeling en daardoor uit huis geplaatst. Jeugdbescherming Brabant was door de rechter belast met het toezicht. De Combinatie Jeugdzorg is het pleegzorgbureau wat de plaatsing regelt en verantwoordelijk is voor de begeleiding van de pleegouders.

Pleegouders en verdere familie van Hannah hebben onlangs naar buiten gebracht dat de instanties op de hoogte waren van de ontvoeringsdreiging maar dat zij er niets mee gedaan hebben. Beide instanties hebben steeds gemeld dat zij zich niet herkenden in deze mening. De Inspectie Gezondheidszorg & Jeugd had in een eerder schrijven aan de pleegouders al gemeld dat alle zorgen klachten die zij hadden ingediend door de inspecties werden onderschreven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s